Tot slot...

19-2-12

Na het ontbijt, zijn we gesplitst , de ene helft wat werk voor HCH. De ander voor Himalayan Leaders.
Mooie posters gemaakt,  voor het kantoor.
De andere 3 zijn gaan winkelen, met goed resultaat.
Wat later in de middag zijn we naar Pashiputanath  gegaan, daar begon het Shivaratri festival.
Iets unieks om te zien, dit festival is omdat shiva om middernacht is geboren, en dan is er twee dagen feest. Saddhus (zijn de geverfde mannen)zijn van heinde en verre hierna toe gekomen. Wel honderd als het er niet meer waren. En overal werd hasj verkocht  bij ze. Dit mag volgens de overheid  alleen deze 2 dagen openlijk.  In het water zat een vrouw die zou hierin 25 uur in blijven zitten. Zij voelt  zich geroepen om de reïncarnatie van Shiva te worden. Hierna begint de nacht `` Shivaratri.``
De Saddhus allemaal een eigen kampvuur (bijna geen zuurstof meer om te ademen)want de heren gaan namelijk allemaal uit de kleren en zijn stoned van de hasjies.
De laatste avond van ons allemaal inc. Peter, geven we een afscheidt etentje . en bedanken we hiermee Jagat en Indira wat ze voor ons hebben gedaan.  We hebben nog een optreden gekregen van Babu (bediende rest. Gaia). Wat zeer geslaagd is. Hierna lonkt het bed.


20-2-12

Het laatste ontbijt genuttigd  in het hotel, de koffers ingepakt en uiteraard wat achter blijvende spullen weggegeven. We hebben wel 1 kamer aangehouden totdat we ook weg gaan, zo kunnen we nog even rusten.
In het zuiden van het land is nu carnaval, hier in Nepal ook.
Shivaratri de tweede dag, vanaf ons hotel begint de optocht.
Prachtige 2 auto`s versierd en hele mooie meisjes gekleed en opgemaakt ,gaat de stoet voorbij incl. de muziek.
Dus we hebben ook een optocht gezien . haha
Om 1 uur werden we door Jagat uitgenodigd voor weer een afscheidslunch. Heerlijk gegeten ergens boven op het dak.
Voor HCH. nog wat T-shirts ingepakt voor Nederland. En nu zitten de koffers vol.
Intussen werd Peter al weggebracht naar het vliegveld, hem en zijn vrouw zien we ook wel weer ergens in België of in Nederland.
Op dit moment moeten we wachten tot het hier 18 uur is en dan vertrekken wij richting vliegveld.
3 vliegtuigen verder en 3 treinen , komen we dinsdag middag aan in Heerlen.  We zijn dan 24 uur aan `t reizen.
Voor iedereen die dit leest de groetjes van Marlies en Fer, Albert en Marina.
Tot  bellens.

9-17 Februari

9-2-2012
Gisteravond weer lekker gegeten, de Dal Bhat zijn we langzaam zat. Gelukkig goed geslapen in ons Fuji hotel.
De airco op 25C en het was lekker warm op de kamer. Morgens ook weer goed ontbeten bij Gaia en daarna naar Durbarsquare, een oud stadje in de stad, waar ook van alles te zien was. Daarna weer terug naar hotel en ieder is zijn eigen gang gegaan ,waarna we rond een uur of 5 bij Indira uitgenodigd waren. Zij heeft deze avond voor ons Nepalees gekookt en ons aan het werk gezet , de 5 die mee waren moesten wederom erwten doppen en iedereen  zei dat is lang geleden . even later  stond Fer al het brooddeeg dun te maken  voor de chapatti .het was weer verrukkelijk.
Linda had andere plannen.  Uiteindelijk zijn we met de taxi terug naar ons hotel gegaan. We liggen over het algemeen vroeg in bed omdat we moe zijn , maar ook omdat het erg vroeg donker en ook koud is. Dus lekker onder de wol is dan de beste remedie. Albert en Marina blijven een paar nachtjes bij Indira slapen. En worden verschrikkelijk door haar verwend, ook wij zijn uiteindelijk rond 12 uur naar bed gegaan , en hebben heerlijk geslapen


10-2-12

Vandaag moeten we (ik val in herhaling ) weer vroeg uit de veren en na het ontbijt vertrekken we met ons allen naar de dovenschool in Banepa. Niet zo ver rijden en om een uur of 11.00 komen we aan. Een rustig welkom qua geluid natuurlijk maar heel hartverwarmend. Een aantal oudere studenten kregen hun certificaat uitgereikt voor het behalen van hun Engelse test . Wat een plezier met handen en natuurlijk de mimiek op de gezichten van de kinderen. Na de introductie en de uitreiking  gingen we vragen stellen aan elkaar. Op papier natuurlijk en in het Engels. Voor ons ook nog een moeilijke klus, want zo goed is ons Engels nu ook weer niet. Eenvoudige vragen , maar o zo leuk.
 Om een uur of 2 gaan we weer weg en rijden we naar het huis van Jagat( onze gids) en zijn we uitgenodigd om weeeer een Nepalese  maaltijd te gebruiken bij zijn ouders. We blijven natuurlijk beleefd en proberen zoveel mogelijk van ons bord op te eten.

11-2-12

Ja hoor, we gaan weer op pad. Nu bij een zus van Jagat gevraagd om een ceremonie bij te wonen.
En???? Weer eten. Zo goed en zo kwaad verorberen we deze maaltijd en om een ur of 3 uur  vertrekken we naar KTM om met zijn allen bij Gaia gezellig afscheid te nemen van Tilly en Linda. Zij gaan vandaag weer terug naar Nederland. Kus  kus  en dan vertrekken ze met de taxi naar het vliegveld. Nu zitten wij bij Gaia om de weblog bij te werken en zullen we vanaf maandag weer een aantal dagen uit de lucht zijn. Dus aufwiedersehn.

12-2-12

We starten de dag lekker rustig, uitgebreid ontbijt voor Fer en Marlies in het hotel en wij bij Indira.
Tegen de middag zijn weer compleet nu met z`n vieren. We houden vandaag gewoon een rustdag .
Tegen de avond pakken we onze spullen maar weer eens in want morgen vertrekken we voor een paar dagen naar Janakpur.

13-2-12

Na het ontbijt melden we ons bij Jagat en Indira.
Het busje komt zo, en we rijden richting vliegveld. Een heel gedoe zo`n binnenlandse vlucht.
Maar Jagat loods ons er doorheen. Aangekomen in Janakpur worden we warm (letterlijk) verwelkomd door Biban en gevolg, alles is geregeld . het vervoer naar hotel is krabjes op elkaar geplakt in een jeep. We krijgen even de tijd om ons op te frissen, en daarna gaan we naar CIRD Office.
Hier kregen we informatie wat hun doen voor hun volk.
En dat is niet niks. Dat wij door hun zijn uitgenodigd heeft natuurlijk een reden, we hebben ze vorig jaar namelijk ook 4 XO laptops gegeven voor de scholing voor de kinderen , waar ze heel blij mee zijn.
Na wat heen en weer gepraat kreeg Albert en Marina een handgemaakt cadeau. Dus wederom tijd voor fotosessie.
Na het eten en drinken een rondleiding door Janakpur, en de avond als gast uitgenodigd bij een van de CIRD leden.

14-2-12

Het begint met ontbijt zoals gewoonlijk, hierna worden we door Biban afgehaald met een Jeep, na ruim 2 uur  gehobbel en nog erger komen we aan in Singhayi.
Hier worden we overdonderd door het welkom van de bewoners, ze staan aan in twee rijen (prachtige vrouwen kleurrijk gekleed) bij de een de rode tikka de ander een bloemenkrans en bij de rest bloemen in de handen. Tja  zo worden we verder begeleid naar het koninklijk onderkomen waar op een tafel een tempel is gemaakt met daar tussen in onze en nu hun laptopjes. Daarachter staat een bank. We moeten plaatsnemen. Hierna begint het voorstellen, en daarna willen de vrouwen ook wat vertellen met wat ze nog hard nodig hebben.
Op een gegeven moment worden er de certificaten uitgedeeld aan de kinderen die hebben gewerkt met de laptops, en ook al wat Engels spreken. Na dit ritueel hebben we nog een verrassing ze krijgen nog eens 2 taptops. De vrouwen gaan voor ons zingen. Je kunt deze belevenis bijna niet opschrijven.
Na ruim 6 uur rondleiding door de dorpjes en af en toe eten en drinken tussen door. We zijn in totaal 4 keer gehuldigd deze dag, ons voorhoofd was knalrood door de tikka`s en onze nek zwaar door de bloemen. De avond afgesloten door wederom te eten bij CIRD leden.

15-2-12

Dit is de dag dat we weer terug gaan naar KTM.
`Sochtends  komt Biban en we gaan met haar naar haar appartement, heel gezellig, en de leden van de CIRD komen om nog eens alles met ons (HCH) door te nemen . afspraken worden gemaakt over het vervolg en de scholing . de CIRD is erg tevreden en blij dat ze de hulp krijgen van HCH.
We worden door Biban en gevolg afgezet bij het vliegveld, en er volgt een emotionele afscheidt.
Na maar krab 30 min. Vliegen komen we aan in KTM. Een geweldige ervaring kijk je  rechts uit het raam van het vliegtuig zie je duidelijk de grond en de huizen , kijk je links zie een hoge berg, we vliegen er dus letterlijk tussen door. Wauw.
Als we aan komen bij de office zit daar een oude bekende, Peter heeft het overleefd, hij zou gaan klimmen in de bergen op zo`n 6 km. Hoogte, maar door sneeuwval te gevaarlijk.
De avond sluiten we dus veel kletsend en drinkend af, met al wat we hebben meegemaakt.

16-2-12

Ontbijt jaaaaaa
En ook rustdag, Marliesje is niet zo lekker en kan de w.c . niet missen.
Hierna volgt ook Fer.
En Albert. Maar niet Marina haha.
Dussssssss , gewwon rustig doeiiiiiiii

17-2-12
Hoera vandaag rustdag en shopping dag. Leuk voor de meiden.

Pictures from projectvisit to Janakpur and Singiyahi

pictures

2 Februari

De grote dag is aangebroken, vandaag is het 2 februari 2012 en we gaan vertrekken!! Marlies en Fer Teunen, Tilly Houtmans, Marina en Albert Kampermann en Linda Keijbets vertrekken vanaf station Heerlen met de trein naar Schiphol. We hebben er zin in!!! De treinreis verliep snel en gezellig. Olivia, de groepsmascote, gesponserd door zoon Sam (8,5jaar) wordt geintroduceerd. Op Schiphol scheiden de wegen zich al snel, Marlies Fer, Marina en Albert vliegen op de heenweg via Londen en Tilly en Linda over Frankfurt…….in Doha (Qatar) zullen we elkaar weder zien om het laatste stuk reis naar Kathmandu (KTM) voortezetten……….Allllll met alllllll verlopen de vluchten snel en voorspoedig, eten drunken, arabische muziek in het vliegtuig, beetje nachtrust….vanalles zijn we voorzien…..we hebben er veel zin in. En zoals gehoopt, maar toch een beetje tegen de verwachting in, komen we elkaar binnen 5 minuten al tegen in Doha……wat is de wereld eigenlijk toch maar n dorp, haha……..samen verbrengenwe een aantal uren op dit vliegveld, het is inmiddels zo’n 8 uur in de ochtend, er zijn al 2 uur in tijdsverschil bijgekomen………Rond 10 uur vliegen we verder naar eindbestemming KTM waar onze vrienden Jagat en Indira al op de vluchthaven liggen te wachten ….zo opgewonden en blij zijn ze dat we eraan komen, vooral Indira is zoooooo blij haar ‘mom and dad’ Marina en Albert weder te zien……..De reis verloopt wonderbaarlijk voorspoedig, de meesten van ons slapen in dit laatste stuk vlucht beter en we komen volgens nog voor het vluchtschema aangeeft aan in KTM.  Na de altijd even gezellige klus, het regelen van het visum, gaat het Sixpack avontuur beginnen!!!!

3 Februari

Indira, Jagat en zijn zoon Ram halen ons op. Het weerzien is  hartverwarmend en emotioneel. Jagat geeft ons allemaal een mala, een welkomsbloemenkrans. We staan er allemaal fleurig op met onze kleine toch wel vermoeide oogjes. Hier is het nu ca.16.30, in totaal is er 4,75 uur bijgekomen….(vraag me niet waar dat kwartier gebleven is……we zullen maar zeggen 5 uur later dan)
In KTM schecken we in in het FUJI Hotel en er volgt eer weerzien en ontmoeting met verschillende mensen. Peter Soons, eff voor ons in KTM, mede eigenaar van Himalayan Leaders, ontmoeten we. Hij zal zich een aantal dagen aansluiten bij de Sixpack. Met een hele groep mensen drinken we samen onze eerste nepali thee. Een bijzonder en gezellige tref!!!
Prachtige kamers hebben we. We maken ons snel klaar voor het ontvangsdiner.  Met een hele groep mensen gaan we per busje naar het Nepalichulo, een authentic Nepali restaurant. Een geweldige smakelijke maaltijd genieten we onder het genot van nepali music en dans. Het heugdelijke feit dat vandaag de verjaardag is van Tilly wordt niet overgeslagen. Verbaasd en verheugd ontvangt Tilly een ware Schwarwalderkirsch-taart en een prachtige nepalese sjaal. Een beetje overrompeld geniet zij en viert de eerste keer haar verjaardag in het buitenland en dan nog wel in KTM. Het is direkt een geweldige prachtige hartverwarmende avond  met veel mooie lieve mensen.
Moe en heel voldaan kruipen we de eerste avond in een fijn bedje…..t is deze avond en nacht een beetje fris…..maar in vergelijking met Nederland houden we onze mond maar…………hihi………

4 Februari

Vanwege de jetlag was het slapen met onderbrekingen. De meesten van ons zijn die nacht vaak wakker geweest. Om 8 uur ontbijt: eieren (any style), toast en jam. Daarna begon voor Peter, Fer, Marlies, Linda en Tilly het excursie programma. Albert en Marina hadden hun eigen programma. Met een  luxe busje en onze gids Padam  gingen we tempels  bekijken in Kathmandu.  We gingen eerst naar Boudhanath,  dat is een  boedistische tempel die een koepelvorm heeft  (een stupa). In die tempel worden naast Boedha ook Hindoeïstiische goeden vereerd. Er is geen competitie tussen de goden. Er waren veel biddende mensen bij de stupa, waaronder ook veel boedistische monnikken.  Daarna vervolgden we onze tocht naar de volgende tempel: de Pashupati. Bij deze tempel vinden 24 uur per dag lijkverbrandingen plaats. Toen wij er aankwamen waren er heel veel mensen: er werd net een hoogwaardigheidsbekleder verbrand. Iedereen wilde daar bij zijn . het zag zwart van de mensen. Daarna gingen we weer naar ons busje voor de volgende tempel.  Maar het gezelschap had zin in friet. Peter had namelijk de vorige avond verteld dat er een heuse belgische frituur in Kathmandu was. Die hebben we gevonden en er heerlijke friet gegeten en genoten van het zonnetje en de heerlijke  23 C. Daarna ging het naar de Monkey tempel. Overal zitten er veel apen op deze druk bezochte plaatsen. De Monkey tempel kun je vanaf 2 kanten bezoeken dmv vele vele vele trappen of van de andere kant met het busje. Vandaag kozen we ervoor om de trappen af te dalen en lieten ons met het busje naar boven rijden. Tilly ging niet mee. Zij ging een paar uurtjes werken met Govinda. Na de tempeltocht deed iedereen een paar uur zijn eigen ding. Voor elke dame werd er een prachtige sari, nepalees gewaad in prachtige kleuren gekocht voor morgen als de grote familiepicknick is. Linda probeerde bevriende monnikken Tashi en Artbabu in de Sechen Monestary te bereiken achter op de motor van Prakasj(de broer van Jagat). Dit was een waar waar avontuur, een grensverleggende ervaring achter op een motor door de overvolle straten van KTM en nog wel zonder helm (you don’t need one, zei Jagat…..if you say so, zei ik nog)……..Een tweede verzoek de monestary te bereiken wordt deze week verzocht………door de drukte en daar Prakasj niet precies wist waar het was, kwamen we te laat voor de ceremony.  Om 5 uur trof het gezelschap elkaar in restaurant Gaia, waar we heerlijk hebben gegeten.  Het was nog een heeeele gezellige avond.   We horen dat het Gaia restaurant morgen haar deuren sluit omdat alle medewerkers onze picknick vergezellen en daar maaltijden gaan bereiden. In 1 woord: wauw!