5 Februari

Zondag was de dag  van de familie picknick. De sari moesten ’s morgens al  aan. Maar we hadden geen van allen door hoe je hem aan moest trekken. Dus iedereen had maar wat geëxperimenteerd. Toen Tilly beneden kwam lachten de mannen achter de balie: er klopte niets van haar maner van het dragen van een sari. Linda kwam zelfs alleen in haar onderrok naar beneden. In twee bussen reden we naar de picknick. Daar werden wij uit het zicht van de mannen professioneel aangekleed door de vrouwen. Ieder van ons had minstens 5 kleedsters en zelfs de grootmoeders deden mee. Er werd veel gelachen. De mannen hadden het een stuk makkelijker: zij hoefden alleen een hoedje op. Toen betraden we het picknick terrein. Er was een plek waar het eten gereed werd gemaakt. Vrouwen waren al bezig om de groente schoon te maken. Er stond ook een geit bij de eetplek  .
Er was muziek en er werd  gedanst en er werd met elkaar gepraat. Soms met behulp van een (klein)dochter die Engels  kon en soms met handen en voeten. Het was jammer dat we niet meer hadden kunnen vragen. Maar het was duidelijk dat iedereen heel blij was dat we allemaal bij elkaar waren. Vooral de oudere vrouwen kwamen dicht bij je zitten pakten je handen en lachten je toe. De moeder van Jagat wilde Linda heel g raag mee naar huis nemen, ze vond haar mooi en zag het al voor zich dat Linda mee kon helpen haar huis te onderhouden.
 Wij Nederlanders lagen maar op de geit te loeren die ze mee hadden genomen. We dachten: ´Het zal toch zeker niet waar zijn dat die er vandaag  aan gaat geloven……` Maar ja hoor, het grote moment brak aan, de geit werd voorbereid voor de ceremoniele slachting. Slik. In de nek werd het dier met koud water natgemaakt en gekoeld….het beest sprong zijn laatste sprongen en werd naar twee houten balken geleid…..de hakbijl kwam tevoorschijn. Albert en Linda stonden met camera en fototoestel op de eerste rij. Slik. De geit werd met zijn kop tegen de houten balken gehouden, het ging er eerlijk waar niet bruut aan toe, heel soepel…..ook werd er soepel, maar in een giga zwaai……tjak het beest van zijn hoofd ontdaan, ja slik…..dit werd dus vastgelegd en het is wel bizar om dan terug te zien dat de geit waar je de hele ochtend naar geloerd hebt, in 2 stukken is gedeeld…………..Ik kan nu wel gaan schrijven hoe de ceremonieele slachting van hieruit verder verliep totdat de geit daadwerkelijk in een gerecht geserveerd werd, maar dat kan mijn eigen maag, laat staan alle magen van de mensen die dit gaan lezen, op dit moment, tijdens deze super hobbbbelige tocht, waar mijn maag zonder geit-verhaal al problemen heeft , echt niet verdragen,
De dag was super zonnig en warm, zo´n 24C, we kleurden allemaal goed bij. Ja, wat vonden ze ons maar wit………We dansten, aten en genoten van elkaar tot zo´n 18uur, toen het weer terug ging naar Tamel (centrum KTM). De mensen van Gaia moesten om 19uur de deuren van het restaurant openen. Daar hebben we verder van elkaar genoten en gelachen.
(Tilly en Linda still suffering of the verry bumpy roads……grrrrrr ik ben het bijna spuugzat dit gebump en mega geschud)